Macrolot B2 en Woningbouw B2C

Boulogne-Billancourt (FR)

Ontwikkeling van een masterplan Macrolot B2 met een gemengd programma en bouwblok B2C met residentiële woningen.

Toon project info

Masterplan Macrolot B2

In Boulogne-Billancourt te Parijs staat op de plek van de allereerste Renaultfabrieken een nieuwe modelwijk met de naam Trapèze - Rive de Billancourt. Deze wijk behoort tot het grotere project van Île Seguin-Rives de Seine. Na de definitieve sluiting van de Renaultfabriek in 1992 kwam een verlaten industrieterrein vacant van ongeveer 74 hectare. Het deelproject Trapèze bevindt zich in het midden en bestrijkt de helft van de totale oppervlakte. Het vooropgestelde programma voorziet voor de helft in wonen, voor een kwart in kantoorruimte, en voor een kwart in culturele activiteiten. Ook is voorzien in een ruim bemeten publiek domein.

BEEL Architecten kreeg, samen met architectenbureau uapS en landschapsarchitecten Taktyk (beiden uit Parijs), na een wedstrijd het masterplan voor een dergelijk bouwblok toegewezen.

Het Macrolot B2 is 35.000 m² groot. Het te realiseren programma bestond uit een paar honderd wooneenheden, een aantal horecazaken langs het park, 8000 m² kantoorruimte, parkeerplaatsen en een lagere school.

Het Macrolot B2 bepaalt samen met de andere macrolots de gevel van het Parc Central. Het werd onderverdeeld in een reeks open kamers die samen verschillende gradiënten van semi-publieke buitenruimtes definiëren. De specifieke elementen van het programma (commerciële ruimten, toegang kantoorgebouw, toegang woongebouwen en de ‘parvis’ van de school ) zijn zo georganiseerd dat de kamers bewoond worden en dat de bewoners zich deze open ruimtes toe-eigenen. De introductie van de kamers zorgt op schaal van het macrolot voor een intiem karakter, terwijl het dezelfde gestructureerde logica is die op grote schaal een aantal grote open ruimtes en voetgangersassen bepaalt.

B2C

De open binnenruimtes worden omarmd door de gebouwen die het programma huisvesten. De gebouwen omzomen de binnenruimte maar sluiten ze niet helemaal af. De verschillende volumes staan in gespreide slagorde opgesteld en kregen elk een eigen architect. Het volume dat door BEEL Architecten werd ontworpen (B2C) heeft de meest complexe vorm. Het volgt de hoek van het perceel, maar is opgedeeld in twee delen aan de kant aan het park. Een klein volume in het binnengebied omsluit een van de kamers. Het bouwblok vormt zo een bouwblok in een bouwblok.

Een klassieke, drieledige gevel is opgebouwd uit een basis in getint glas en graniet (die een minimum aan chic aan de winkels verleent); een crèmekleurig middenstuk met ramen en terrassen; en het gebouw wordt bekroond met een beige kalksteen. Hoewel het oorspronkelijk de bedoeling was de gevels volledig in natuursteen te voorzien, toont dit project aan dat op een kostenefficiënte manier, met accentgevels, toch een elegant gebouw kan afgeleverd worden.

De ramen zijn op een heldere manier geritmeerd, maar de uniformiteit wordt meermaals op een prikkelende manier doorbroken. De ingangen worden geïndividualiseerd op basis van een repertorium van lampen, postbussen en detailleringen. De fysieke opdeling van het gebouw geeft uiteindelijk een deel van zijn programma prijs. Het raampatroon verhult de indeling van de plattegronden.

Omwille van de unieke positie in het îlot en de wijze waarop deze hoek wordt geïncorporeerd, worden veel mono-georiënteerde units vermeden. Hoewel het programmatisch onmogelijk was om doorzonappartementen te realiseren krijgt een maximaal aandeel van de 116 appartementen door de afschuining van de volumes zo een tweevoudige oriëntatie. Elk appartement voorziet in een eigen buitenruimte. Zo hebben de appartementen aan het Parc Central en op de hoek van Cours Île Seguin / Parc Central een balkon dat uitgeeft op het hart van het îlot en een loggia die uitgeeft op het zuidelijk gelegen Parc Central; de duplexappartementen hebben een daktuin. Conform de Franse wetgeving is elk appartement individueel aanpasbaar. Dit zorgt ervoor dat alle appartementen maximaal flexibel zijn in de tijd.

Gezien de hoge densiteit werd bewust niet voor een en-en verhaal gekozen. Zo ligt de nadruk op een scala van semi-publieke buitenruimtes tussen de gebouwen, veel meer dan op het maximaliseren van collectieve functies binnen de gebouwen. Zo wordt ook binnenin de circulatieruimte gereduceerd tot een noodzakelijk minimum. Deze duidelijke keuze heeft tot gevolg dat het gebouw zeer rechttoe rechtaan is. De spanning situeert zich in het ingebed zijn in een masterplan, veel meer dan in het zelf alle aandacht opeisen. De gelaagdheid zit hem in het herhalen, aanvullen en abstraheren van de diverse logica’s die op verschillende schalen blijven doorwerken.

Programma

Residentieel, Masterplan

Status

Uitgevoerd

Thema

Een (t)huis op schaal van zijn gebruikers, De leegte – tussen-ruimte

Bouwkost

€14.100.000

Start ontwerp

2005

Start uitvoering

2008