Roger Raveel Museum

De nieuwbouw van het museum zet de kavel, waarvan vorm en afmetingen bepalend zijn voor de structuur van het hele dorp, in een volume om. Drie stroken ontstaan uit de naast elkaar gelegen langgerekte kavels: de private en intieme museumtuin, het museumvolume en het publieke park dat twee parallelle straten verbindt. De aaneenschakeling van deelvolumes met wisselende hoogten vormt een gebroken en veelvormig volume, een verwijzing naar de gevelrij van een traditionele dorpsstraat. Deze opeenvolging van kamers, met hun verschillende afmetingen, verhoudingen, lichtinvallen en relaties tussen binnen en buiten, garandeert een voortdurend veranderende sfeer. De kleinere kamers van de pastoriewoning vullen het arsenaal van expositieruimtes aan. Hierdoor ontstaat een circuit als een wonderlijke wandeling op een overdekt tuinpad. Het parcours, waarvan voortdurend kan worden afgeweken, wordt buiten voortgezet, dwars door de achtertuinen, moestuinen, koeren, boomgaarden, serres en volières van het dorp.

It is a grand gesture, a necessary break, without being brusque or dismissive. It is an object that is familiar yet strange. It brings renewal without impacting too violently and shows the village that it is alive and that it embodies possibilities for our own time.

Geert Bekaert